Um Eyjapistil - 7. febrar 1973 til 25. mars 1974

Umsjnarmenn Eyjapistils voru Arnr og Gsli Helgasynir fr Vestmannaeyjum.
Eyjapistill var dagskr Rkistvarpsins fr 7. febrar 1973 til 25. mars
1974. ttunum var tla a greia fyrir samskiptum Vestmannaeyinga
eftir a eir uru a flja jareldana Vestmannaeyjum sem hfust
afarantt rijudagsins 23. janar 1973 og lauk 3. jl um sumari.
Bloggsan verur ru eitthva fram og vntanlega btt inn hana
myndum sem eiga vi efni pistlanna. vri mjg vel egi ef flk lumai einhverju efni, t. D. Hljupptkum sem tengjast tvarpsttunum Eyjapistill.
Eyjapistlarnir voru fyrsta tilraun Rkistvarpsins til eins konar
landsbyggartvarps og samflagslegrar jnustu. eir mrkuu v djp
spor sgu stofnunarinnar.
Nokkur or um Eyjapistil
N egar eyjapistlarnir, sem varveist hafa, eru ornir agengilegir Netinu, ykir mr rtt a fylgja eim r hlai me nokkrum minningarorum.
Stefn Jnsson, fyrrverandi frttamaur, var mikill vinur fur okkar, Helga Benediktssonar, athafnamanns Vestmannaeyjum, og vi Arnr hfum kynnst honum mjg vel. Stefn var dagskrrfulltri hj tvarpinu og kom me hugmynd a hafa srstakan tt ar sem birtar vru upplsingar, frttir og tilkynningar til Eyjamanna og a eir gtu n saman gegnum ennan tt. g hafi teki eftir a annarri viku goss var fari a auglsa ttinn Eyjapistil skmmu eftir veurfrttir kl. 22:15 hverju kvldi, en alltaf fll tturinn niur.
Svo var a mnudaginn 5. febrar matartmanum a sminn hringdi sem oftar og Arnr svarai. ar var Magns H. Magnsson, bjarstjri Vestmannaeyjum og heilsai hgvrlega og spuri: „Vilji i brur koma fram Eyjapistli me eitthva efni?“ Arnr var harla glaur vi, tk vel mli og sagi jafnframt a vi ttum frum okkar allnokku af upptkum, sem frjlst vri a nota. Magns akkai krlega fyrir og eir Arnr kvddust.
Rtt tpum klukkutma sar, svona um hlf tvleyti, hringdi sminn aftur og var g fyrir svrum. ar var Stefn Jnsson og g bjst vi a hann tlai a ra vi mig um anna sem vi hfum deiglunni, en a var n aldeilis ekki. Stefn vatt sr beint a efninu og spuri: „Hefur Magns bjarstjri haft samband vi ykkur?“ g jtti v og Stefn hlt fram: „Og hva sagi hann?“ g sagi Stefni a og var gnvnleg gn smann og maginn tk a herpast saman, g hafi ekkert sofi tpa tvo slarhringa bi af hyggjum og amstri.
sagi Stefn:
„Jja, Magns er svolti ruglaur essa dagana eins og raunar allir i Vestmannaeyingar, en fr og me morgundeginum eigi i brur a sj um fimmtn mntna langan tt tvarpinu hverjum einasta degi, sem heitir Eyjapistill. Ekki grpa framm, a er bi a kvea etta og a er ekkert undanfri, etta verur enginn vandi, i fi hjlp sem i urfi. i skipti ttunum nokkur efnisatrii, kvejur, tilkynningar, frttir og spjall og etta vera sirka tveir tmar dag, sem fara etta hj ykkur.“
g hrpai smann „ lgur essu, Stefn.“
Hann svarai: „etta er kvei ml og i mti niur Sklagtu sjttu h klukkan eitt morgun, sjumst“ og svo skall smtli .
g henti smanum fr mr og hrpai yfir Arnr og mmmu hva hefi gerst. Arnr var alveg frvita af angist eins og g og vi jusum r okkur sm tma og mir okkar tk tt essari rvntingu, en svo frum vi a hugsa mli. g tri essu ekki og egar g fr me vini mnum, Lrusi Sigurssyni sem var ein mn mesta hjlparhella upp Mosfellssveit a koma dti fyrir geymslu, sagi g a sem hvern annan brandara a n tti g fr og me morgundeginum a vera tvarpsmaur. Flagi minn hl sig mttlausan og vi skemmtum okkur konunglega.
Vinna hfst svo vi Eyjapistilinn raunar tveimur dgum sar,ann 7. febrar og Stefn Jnsson fylgdi honum r hlai.
Arnr s svo um fyrsta ttinn undir okkar stjrn 8. fegbrar og vi Arnr urum lklega landsfrgir einni nttu.
Hr er rtt a gera sm trdr og koma me haldbra skringu v af hverju vi Arnr vorum ltnir taka etta a okkur.
Eftir v, sem Stefn sagi mr, fr hann samt verandi tvarpsrsmanni, Stefni Karlssyni, fund bjarstjrnar Vestmannaeyja til ess a ra hvernig tvarpi gti komi til mts vi Eyjamenn.
kviknai hugmyndin a Eyjapistlunum, en a fannst enginn til ess a hafa umsjn me eim. Stefn sagi a skipta llu mli a f einhverja, sem allir Eyjamenn ekktu og gtu haft samband vi og nefndi okkur brur. Eitthva voru sumir bjarstjrnarmenn vafa um hvort vi vrum rttu mennirnir etta og tldu vafasamt a vi myndum taka etta a okkur. Stefn sagist byrgjast a vi skyldum gera etta og hann geri a svo a um munai.
Fyrsti tturinn var svo fluttur ann 7. febrar eins og ur segir. Stefn stjrnai honum, skri tilganginn me ttinum og hverjir myndu standa a honum, en auk okkar hafi Gunnar Sigurmundsson, prentari (Gunnar prent), teki a sr efnisflun. Arnr s svo um ttinn ann 8. febrar, en fr og me fstudeginum 9. kom g inn ttinn, og vi lstum v yfir galsaskap a loksins hefu Vestmannaeyingar eignast sitt eigi, frjlsa tvarp.
Eyjapistill tti mikil nlunda eim tma. Vi lgum mikla herslu a hafa yfirbragi me lttu mti, vi spjlluum beint vi hlustendur, lsum tilkynningar og spjlluum um a sem var seyi. ttum vi stundum til a tvarpa samtlum vi hlustendur beint. Vi vorum alltaf me segulbandstki vi smann og oft uru samtlin mjg skemmtileg. Einnig vorum vi me mrg vitl og reyndum a lta skemmtiefni fljta me eftir v sem kostur var.
Snldutkin voru nlega komin marka sem almenningseign. Vi urum fyrstir til a nota slk tki vi flun vitala og efnis hj Rkistvarpinu. etta var a mrgu leyti miklu lttara a tngin vru ef til vill ekki eins og skyldi. Tki, sem vi notuum mest er n komi Byggasafni Eyjum.
Stefn var okkar leibeinandi og miki skp var hann gur kennari. g man eftir a einu sinni fauk verulega mig vi hann, en g gat ekkert sagt, af v a hann hafi rtt fyrir sr. Svoleiis var a mnum fyrsta tti hringdi g til Hverageris Sigurgeir Jnsson fr rlaugargeri kennara og hann sagi fr sklastarfinu ar og annars staar austan fjalls. g var alveg sprengmontinn eftir etta fyrsta vital, taldi etta hrifningarvmunni tvarpssmtal aldarinnar.
Svo egar samsetning ttarins hfst, og rijungur samtalsins var binn sagi Stefn stopp. g maldai minn og sagi a a vri heilmiki eftir enn. Stefn sl krepptum hnefa bori og sagi me jsti: „Afgangurinn er bara kjafti sem skiptir engu mli. g var binn a segja r a tturinn a vera samsettur af mrgum smum atrium, annars verur etta hundleiinlegt tvarpsefni.“
Einn var s liur sem var daglegur Eyjapistli til a byrja me, en a voru bnaror, sem sknarprestarnir, eir sra orsteinn Lter Jnsson og Karl Sigurbjrnsson fluttu eftir hvern tt. Bnirnar voru flestar lesnar segulband en stundum fluttar beint. Vi grungarnir hj tvarpinu klluum r handbnir, sem fluttar voru beint, en r sem voru segulbandi vlbnir.
Sra orsteinn flutti fyrstu bnarorin og mr er a mjg minnissttt, egar sra Karl mtti fyrst niur Sklagtu.
annig var a mikill erill var hj okkur fyrstu dagana og vi vorum herbergi me Stefni Jnssyni. a var einn daginn, sem vi allir vorum bla kafi, Stefn a skipuleggja me okkur og talsvert rennir af flki, a inn kemur dkkhrur, ungur og lgvaxinn maur, mjg feiminn a sj, og sest t horn. egar hann hafi seti sm stund og vi remenningar bnir a ljka okkur af, vindur Stefn sr a manninum og segir snggt:
„Hver ert ?“
Maurinn svarai hikandi: „g a lesa hr.“
Stefn svarar: „J einmitt og hva?“
stamar maurinn: „g, g, er sko prestur.“
„J, ert prestur,“ svarai Stefn „og hva me a.“
„g er hann sra Karl.“
msir fru a rifja upp gamla hjtr um a ekki mtti biskupssonur vera prestur Vestmannaeyjum, en eins og menn vita, er sra Karl sonur herra Sigurbjrns Einarssonar. Sra orsteinn kva ennan orrm niur, en var einn og einn a hringja eins og t.d. konan, sem hringdi og rlagi sra Karli a segja af sr svo a hrmungunum Eyjum linnti. g dist a v hvernig sra Karl tk essu af stakri olinmi og ljfmennsku. Hann vann fljtlega hug og hjrtu Eyjamanna, sem honum kynntust.
Fljtlega tk Eyjapistillinn sig kvei form. Vi lsum iulega margar tilkynningar um tnda muni og auglsingar okkar eftir svrtum plastpokum uru fleygar um land allt. Sumir spuru af hverju Vestmannaeyingar hefu nota svarta plastpoka, ekki venjulegar tskur ea umbir.
Mr eru margar tilkynningarnar fersku minni. Einn auglsti eftir svrtum plastpoka en ar voru norsk bibla, sultukrukkur, rmft, lampi og hnfapr. auglsti ein kona eftir drindis postulnslampa, sem hafi fari me tilteknum bti snum tma til orlkshafnar. Skipstjrinn eim bti hringdi miur sn okkur og sagist hafa sett lampann fram undir hvalbak og reynt a hlfa honum eftir fngum, en v miur hefi hann mlbrotna og hann gti skila brotunum fremur en engu.
Eftir a Eyjapistill hfst, auglstum vi vallt heimasmann okkar. Segja m a sminn hafi gengi ltlaust allan slarhringinn fyrstu mnuina. Menn skeyttu ekkert um hvort eir hringdu a nttu ea degi. g tk a r a hafa smann vi rmi og kveikt tvarpinu, ef eitthva kmi upp . Menn hringdu til a lsa skpunum, en arir urftu bara einhvern til a tala vi.
g man eftir konu, sem hringdi. Hn var uppi landi ltilli b me mrg brn sn. Maurinn hennar var ti Eyjum og hsi eirra var a fara undir hraun. Hn hgrt smann og rba mig um a leggja a til a allar essar Eyjakerlingar, sem vru uppi landi yru skornar hls, etta jnai hvort sem er engum tilgangi. Arnr tk vi mrgum svipuum smtlum fr flki algjrri rvntingu og einu sinni hringdi kona hann a austan rtt undir morgun og kvartai yfir a sjnvarpi sist illa austur landi.
Raui krossinn og fleiri ailar veittu metanlega hjlp samt prestunum okkar, sem hfu mrgu a sinna. g man lka eftir v a egar vi sgum fr v a llum brnum og unglingum vri boi til Noregs vegum Norsk Islandsk Samband og norska Raua krossins, uru vibrgin alveg trleg. Normenn bjuggust vi svo sem nu tugum barna, en um 900 brn gfu sig fram. egar Normennirnir su listann, stu eir stjarfir tu mntur, en svo sagi Hans Hg, formaur norska Raua krossins: „Jja, eigum vi ekki a fara a taka til starfa?“
essar sumardvalir tkust me afbrigum vel og egar okkur Arnri samt eim Magnsi bjarstjra og Mrtu konu hans var boi til Noregs a skoa dvalarstai barnanna, gtum vi ekki ora bundist af hrifningu. g man eftir a leiinni t voru otunni um 50 7 - 8 ra gamlir krakkar. Vi Magns og Marta frum fram og heilsuum upp . Mrg ltil hndin lddi sr lfa okkar. Ltil stelpa spuri mig: „Hvernig maur a tala Noregi?.“
g man einnig eftir fjlda af sfnunum, sem efnt var til og eim strhug, sem allar Norurlandajirnar sndu gar okkar Vestmannaeyinga.
Svo uru nokkrar skemmtilegar uppkomur, viljandi ea fyrir misskilning.
fyrrgreindri Noregsfer vorum vi Arnr eins og breyttir frttamenn. Samt bru Normenn okkur hndum sr, en kom dulti atvik fyrir, sem eftir er spaugilegt, en var ekkert fyndi mean v st. Magnsi og Mrtu samt fleirum var boi veislu mttkuhsi borgarstjrnarinnar Osl Holmenkollen. Vi Arnr flutum me.
egar allir hfu heilsast innvirulega, kom einhver frammanneskja borgarstjrnarinnar til okkar, sennilega forsetinn, heilsai og spuri hverjir vi sum. Vi sgum til okkar. Hn kva okkur ekki vera gestalistanum og a vri mjg elilegt a frttamnnum vri boi svona fna mttku. Vi reyndum a gera okkur kaflega merkilega augum hennar og tskrum hvaa mikilvga hlutverki vi gegndum og a hver einasti slendingur vissi hverjir vi vrum. egar konan ttai sig a vi vorum heimsfrgir heima Frni, lt hn kyrrt liggja og okkur var vsa til stis. arna tum vi drindis hdegisver. a voru rj gls borinu, eitt me vatni, anna me hvtvni og a rija me rauvni. g geri allt vitlaust, drakk r vatnsglasinu, egar g tti a drekka rauvni og fkk mr svo hvtvn, egar g tti a drekka vatn. Bordaman mn var miur sn fyrir mna hnd og mr lei srlega illa. Ekki veit g hvernig Arnri reiddi af, en a hefur sennilega bjarga honum a hann s ekki glru og hans bornautur hjlpai honum, en g reyndi eftir fngum a snast eins vel sjandi og mr var unnt. skp var g feginn egar essari veislu lauk, en maturinn var frbr.
a var egar mesta hraunfli skall bnum og fri allt kaf austur b. Pll brir hringdi mig klukkan hlf sex um morgun og lsti fyrir mr standinu. Hann sagi a hrauni okaist a jafnai rj til fjra metra klukkustund. Daginn eftir hafi g a eftir Pli a hrauni rynni um rj til fjra metra a jafnai hverri mntu. A vonum hringdi Pll ekki par ngur me kjur litla brur og krafist ess a g leirtti etta og bi sig opinberlega afskunar, af v a flagar hans ti Eyjum hefu gert miki grn a sr fyrir viki. Svo vel vildi til a maur r Borgarfirinum, Jhannes Benjamnsson, hafi sent okkur vsu af v a g hafi ttfrt hann einhvern htt, sem honum lkai ekki. g s mig tilkninn a bija Pl afskunar essum kjum mnum og fr svo me eftirfarandi vsu Jhannesar:
„Ekki batna brur enn,
blandna ri spinna.
Hralygnari heiursmenn
hgt er ekki a finna.“
egar fari var me skipulgum htti a fara inn hs og bjarga aan msu og athuga um stand eirra, voru margir hrddir um a einhverju yri stoli og fengum vi margar upphringingar, ar sem menn bru sig upp vi okkur. Einn eirra, sem vann vi etta verk ti Eyjum kom samt flgum snum a hsi Brekastgnum. tidyrahurinni var eftirfarandi vsa:
„Heyri vinir, hlusti .
Hr er heldur ftt a sj.
Vatn er hr og hiti
en hvorki vn n mat a f.“
egar svona miklir atburir eins og gosi vera, komast kreik jsgur af msu tagi. Skemmtileg saga barst okkur um hvernig allt etta byrjai, en stareyndin er s, a li Grens og Hjlmar Gunason su gosi hefjast og er etta til samtali, sem Arnr tk vi Hjlmar Eyjapistli rsafmli gossins. En jsagan var eftirfarandi:
a var sagt a gamall maur Elliheimilinu, hann Mundi Draumb, hefi haft ori a hann tlai upp kirkjugar a vekja upp draug. Gtur voru hafar Munda, en hann slapp upp kirkjugar, gekk a leii einu og hf sringar. egar hann hafi uli ga stund, heyrir hann drunur og sr eldbjarma bera yfir Helgafelli. Mundi hlt a n hefi hann vaki upp ann vonda og fr mti eldinum og reyndi a kvea hann niur, en r essu var gos. sagi sagan a Plli hefi fundi eitthva sr og vilja komast burt og eins er draumur Klru Tryggvadttur skrt dmi um fyrirboa. Jn . E. Jnsson sagi Arnri rmlega mnui fyrir gos fr kennilegum sprungumyndunum austur Urum og kva miki vera ef eitthva kmi ekki r eim.
Uppi fastalandinu mynduust byggakjarnar Vestmannaeyinga, t.d. Suurnesjum, Selfossi, Hverageri og var. Suurnesjunum var stofna flag Vestmannaeyinga, en formaur ess var Eyr rarson fr Slttabli, en hann var lngu fluttur til lands. stofnuu Vestmannaeyingar sunnan jkla, sem bsettir voru austan fjalls, flagi Heimr, en Kristjn Georgsson Klpp var formaur ess. a flag st fyrir heilmiklum borgarafundi Selfossbi marsmnui og kom fjldi manns anga.
Vi Arnr ttum miki og gott samstarf vi Eyr og var a til ess a vi fengum einu sinni kru fr tvarpsri og yfirmnnum okkar hj tvarpinu.
annig var a Eyr hringdi einn daginn og sagi okkur fr miklu Eyjaballi Keflavk og ba okkur a auglsa a vel Eyjapistli. Vi spurum Eyr hvort vi mttum ekki taka smavital vi hann og fllst hann a. samtalinu spurum vi um balli og hvort allar veitingar yru ar. Eyr sagi a ekki vera, en a geri ekkert til tt menn tkju sm brjstbirtu me sr og a yri engin athugasemd ger tt annar brjstvasinn bungai svolti t.
etta fr a vonum mjg fyrir brjsti yfirstjrn tvarps. Vi vorum ekktir fyrir a lta flest vaa og tkum ekkert ea lti tillit til eirra reglna, sem giltu hj tvarpinu um orsins list, enda litum vi Eyjapistil tvarp Vestmannaeyinga.
annig rak Sigmund bakara Magnsarbakari rogastans, egar hann hringdi Auglsingadeild tvarpsins og vildi f birta eftirfarandi auglsingu:
„Fr Magnsarbakari Vestmannaeyjum: Opnum eftir mikla hreinsun vikri og skt. Magnsarbakar.“
Auglsingadeildin vildi ekki birta etta orrtt og Simmi hringdi blvondur Arnr og kvartai. A sjlfsgu birti Arnr auglsinguna orrtta.
Fjlmargir voru inir a leggja okkur li og gti g minnst margra. g minnist einna helst hans Hjrleifs Hallgrms Blfelli, sem flutti til Akureyrar. Hann sendi frbrar frttir aan og vitl. var rni Sigfsson, nverandi bjarstjri Reykjanesb, frttaritari Eyjapistils Eyjum rsbyrjun 1974 og allt til ess a ttirnir httu dagskr Rkistvarpsins.
En einn maur var astoarmaur minn ti Eyjum sjlfboavinnu og metanleg hjlparhella. Lrus Sigursson sem nefndur var fyrr til sgunnar. Vi vinirnir frum einu sinni til Eyja me Herjlfi. urfti a hafa srstakan passa til ess a f landgnguleyfi. g hafi ennan passa en Lrus ekki. bar Pl brur minn a, kippti Lrusi af landganginum og upp bryggju og segir: „Lrus, hann er ekkert hr og hefur aldrei komi hinga.“ Sem betur fer var ekkert veur gert t af essu og Lrus fkk landgngupassann eins og arir sem ttu brnt erindi til Eyja.
Vi vorum nokku ekktir fyrir a ganga um me ung tki xlunum. Mr var sg s saga af mr a ef mig vantai far milli hsa, hafi g gengi til manna, heilsa og sagist tla a taka vi vital, en hvort eir myndu ekki vilja skutla mr sm spl fyrst.
Einu sinni hittum vi Lrus afar skemmtilegan mann, Slla Johnsen. Slli var viloandi m. A. Hraunhitaveituna sem komi var ft og s um gasmlingar hsum. Slli sagi okkur a hann notai srstakar tpur vi gosmlingarnar en r voru svo drar a eir gosmlingarmenn uru a spara r. fann Slli t a egar drasli milli ftanna vri fari a hitna skyggilega vri gasi of miki. En hann sagist eiga von konunni sinni um kvldi og vri a vita hvort allt virkai. essu samtali var tvarpa frttaauka tvarpsins samt nkvmri lsingu gasmlingum og hraunhitaveitunni.
g gti haldi fram a rifja upp minningar fr essum tmum, en ml er a linni. Eyjapistlarnir voru dagskr Rkistvarpsins hvern einasta dag fr 7. febrar 1973 og fram byrjun jn. fengum vi fr mnudgum. Fr 1. oktber voru pistlarnir fluttir tvisvar viku og fr v febrar 1974 voru eir einu sinni viku.
egar allt fr a komast elilegt horf ti Eyjum tti ekki eins mikil rf ttunum og ur. Reyndar tk ger eirra miklu lengri tma en upphaflega var tla. g vann vi nr fullu starfi, ofan anna braustrit, fr a heiman um hlf tta morgnana og kom heim undir mintti, auk ess sem g var margar helgar ti Eyjum a afla efnis me Lrusi vini mnum.
tmabili tk Arnr aeins minni tt essari vinnu, hann var fullu Hsklanum.
Sasti tturinn var svo fluttur ann 25. mars 1974 og ar me lauk fyrsta landshlutatvarpi slandi.
Mr var ungt fyrir brjsti egar g st upp fr eim tti. a skapaist miki tmarm og einhvern veginn fannst mr kvei skei runni enda, sem mikil eftirsj vri a.
Eyjapistlarnir uru alls 261 talsins. Ef eir hefu allir varveist, tki um 90 klst. a hlusta . ess m til gamans geta a rmlega 120 klmetrar af segulbndum fru a gera ttina. Alls eru varveittir 81 af 260 ttum en hj Rkistvarpinu hafa varveist rmlega 50 ttir. Allir eru eir n einnig til Skjalasafni Vestmannaeyja samt flestum eim brfum sem okkur brust.
N hafa eyjapistlarnir veri frir stafrnt form og eru ornir agengilegir vefnum. Einnig er bi a efnistaka ttina. a var nokku tmafrekt verk bi a afrita og efnistaka.
Leita var styrkja til essa verks og veitti Sigtryggur Helgason fyrrum forstjri Brimborgar 100.000 krna styrk til verksins. Jafn h upph fkkst fr Menningar og tmstundari Vestmannaeyjabjar. Kann g essum ailum miklar akkir fyrir.
mean ger Eyjapistlanna st, ttum vi umsjnarmenn Arnr og Gsli kaflega vinsamleg samskipti vi alla , sem hfu samband vi okkur og vi num til. Lklega m tla a um 750 manns hafi komi fram ttunum. Ef til vill munu eir ttir, sem til eru, einhvern tmann ykja g heimild um mannlfi mean gosinu st, og hitt er vst, a me ger ttanna og llu v sem eim fylgdi dpkuu og styrktust r rtur, sem g Vestmannaeyjum.

Reykjavk, 1. mars 2010,
Gsli Helgason
gislih@internet.is


Sasta frsla

Um bloggi

Eyjapistill

sunni eru birtir eir Eyjapistlar sem varveittust. Auk ess er birt tarefni. Sumt var nota ttunum en anna hefur ekki birst opinberlega ur. Gsli Helgason s um a fra ttina suna og skrifai skringar vi . Fjldi flks hefur ska eftir a f me einum ea rum htti agang a ttunum. ess vegna er san stofnu. Tilgangurinn er einnig a veita komandi kynslum innsn a srkennilega andrmsloft sem rkti Vestmannaeyjum og reyndar um allt land mean gosi st Vestmannaeyjum.

Höfundur

Gísli Helgason
Gísli Helgason
Umsjnarmaur eyjapistils 1973 og 1974 samt Arnri Helgasyni.

Frsluflokkar

Aprl 2020
S M M F F L
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    

Heimsknir

Flettingar

  • dag (3.4.): 0
  • Sl. slarhring:
  • Sl. viku:
  • Fr upphafi: 0

Anna

  • Innlit dag: 0
  • Innlit sl. viku:
  • Gestir dag: 0
  • IP-tlur dag: 0

Uppfrt 3 mn. fresti.
Skringar

Innskrning

Ath. Vinsamlegast kveiki Javascript til a hefja innskrningu.

Hafu samband